TAGS:
ஈகை | Giving | அறத்துப்பால் | Virtue | thirukural,thirukkural,tirukural,tirukkural, திருவள்ளுவர் திருக்குறள்,thiruvalluvar,thirukural chapter,athigaram,kural,english to tamil,section,tamil thirukural,english couplets,thirukural search,tamil tutorial,thirukural in tamil,learn thirukural
திருவள்ளுவரின் திருக்குறள்

அதிகாரம்/Chapter: ஈகை / Giving

வறியார்க்கொன்று ஈவதே ஈகைமற் றெல்லாம்
குறியெதிர்ப்பை நீர துடைத்து.



வறியவர்க்கு ஒரு பொருளைக் கொடுப்பதே ஈகை எனப்படுவது, மற்றவர்க்குக் கொடுப்பதெல்லாம் பயன் எதிர்பார்த்து கொடுக்கும் தன்மை உடையது.



ஏதும் இல்லாதவர்க்குக் கொடுப்பதே ஈகை; பிற எல்லாம் கொடுத்ததைத் திரும்பப் பெறும் நோக்கம் உடையதே.


Call that a gift to needy men thou dost dispense,
All else is void of good, seeking for recompense.


To give to the destitute is true charity. All other gifts have the nature of (what is done for) a measured return.



vaRiyaarkkondru eevadhae eekaimaR Rellaam
kuRiyedhirppai neera thudaiththu

நல்லாறு எனினும் கொளல்தீது மேலுலகம்
இல்லெனினும் ஈதலே நன்று.



பிறரிடம் பொருள் பெற்றுக் கொள்ளுதல் நல்ல நெறி என்றாலும் கொள்ளல் தீமையானது, மேலுலகம் இல்லை என்றாலும் பிறக்குக் கொடுப்பதே சிறந்தது.



நல்லதுதான் என்று எவரேனும் சொன்னாலும் பிறரிடம் ஒன்றைப் பெறுவது தீமை; ஏதும் இல்லாதவர்க்குக் கொடுப்பதால் விண்ணுலகம் கிடைக்காது என்றாலும் கொடுப்பதே நல்லது.


Though men declare it heavenward path, yet to receive is ill;
Though upper heaven were not, to give is virtue still.


To beg is evil, even though it were said that it is a good path (to heaven). To give is good, even though it were said that those who do so cannot obtain heaven.



nallaaRu eninum koLaldheedhu maelulakam
illeninum eedhalae nandru

இலனென்னும் எவ்வம் உரையாமை ஈதல்
குலனுடையான் கண்ணே யுள.



யான் வறியவன் என்னும் துன்பச் சொல்லை ஒருவன் உரைப்பதற்கு முன் அவனுக்கு கொடுக்கும் தன்மை, நல்ல குடி பிறப்பு உடையவனிடம் உண்டு.



ஏழை என்று மற்றவரிடம் சொல்லாதிருப்பதும்,, ஏதும் அற்றவர்க்குத் தருவதும் நல்ல குடும்பத்தில் பிறந்தவனிடம் மட்டுமே உண்டு.


'I've nought' is ne'er the high-born man's reply;
He gives to those who raise themselves that cry.


(Even in a low state) not to adopt the mean expedient of saying "I have nothing," but to give, is the characteristic of the mad of noble birth.



ilanennum evvam uraiyaamai eedhal
kulanutaiyaan kaNNae yuLa

இன்னாது இரக்கப் படுதல் இரந்தவர்
இன்முகங் காணும் அளவு.



பொருள் வேண்டும் என்ற இரந்தவரின் மகிழ்ந்த முகத்தைக் காணும் வரைக்கும் (இரத்தலைப் போலவே ) இரந்து கேட்கப்படுவதும் துன்பமானது.



கொடுக்க இருப்பவரின் நிலைகூட தம்மிடம் வந்து யாசித்து நிற்பவரின் மலர்ந்த முகத்தைக் காணும் வரை கொடியதே.


The suppliants' cry for aid yields scant delight,
Until you see his face with grateful gladness bright.


To see men begging from us in disagreeable, until we see their pleasant countenance.



innaadhu irakkap patudhal irandhavar
inmukanG kaaNum aLavu

ஆற்றுவார் ஆற்றல் பசிஆற்றல் அப்பசியை
மாற்றுவார் ஆற்றலின் பின்.



தவ வலிமை உடையவரின் வலிமை பசியை பொறுத்துக் கொள்ளலாகும், அதுவும் அப் பசியை உணவு கொடுத்து மாற்றுகின்றவரின் ஆற்றலுக்குப் பிற்பட்டதாகும்.



வல்லவர்க்கு மேலும் வலிமை, தமது பசியைப் பொறுத்துக் கொள்வதே அந்த வலிமையும், பிறர் பசியைப் போக்குபவரின் வலிமைக்கு அடுத்துத்தான் வலிமையாய் அமையும்.


'Mid devotees they're great who hunger's pangs sustain,
Who hunger's pangs relieve a higher merit gain.


The power of those who perform penance is the power of enduring hunger. It is inferior to the power of those who remove the hunger (of others).



aatruvaar aatral pasiAtral appasiyai
maatruvaar aatralin pin

அற்றார் அழிபசி தீர்த்தல் அஃதொருவன்
பெற்றான் பொருள்வைப் புழி.



வறியவரின் கடும்பசியைத் தீர்க்க வேண்டும் அதுவே பொருள் பெற்ற ஒருவன் அப் பொருளைத் தனக்குப் பிற்காலத்தில் உதவுமாறு சேர்த்து வைக்கும் இடமாகும்.



ஏதும் இல்லாதவரின் கடும்பசியைத் தீர்த்து வையுங்கள். பொருளைப் பெற்றவன் சேமித்து வைக்கும் இடம் அதுவே.


Let man relieve the wasting hunger men endure;
For treasure gained thus finds he treasure-house secure.


The removal of the killing hunger of the poor is the place for one to lay up his wealth.



atraar azhipasi theerththal aqdhoruvan
petraan poruLvaip puzhi

பாத்தூண் மரீஇ யவனைப் பசியென்னும்
தீப்பிணி தீண்டல் அரிது.



தான் பெற்ற உணவை பலரோடும் பகிர்ந்து உண்ணும் பழக்கம் உடையவனை பசி என்று கூறப்படும் தீயநோய் அணுகுதல் இல்லை.



பலருடனும் பகிர்ந்து உண்ணப் பழகியவனைப் பசி என்னும் கொடிய நோய் தொடுவதும் அரிது.


Whose soul delights with hungry men to share his meal,
The hand of hunger's sickness sore shall never feel.


The fiery disease of hunger shall never touch him who habitually distributes his food to others.



paaththooN maree-i yavanaip pasiyennum
theeppiNi theeNdal aridhu

ஈத்துவக்கும் இன்பம் அறியார்கொல் தாமுடைமை
வைத்திழக்கும் வன்க ணவர்.



தாம் சேர்த்து வைத்துள்ள பொருளைப் பிறருக்குக் கொடுக்காமல் வைத்திருந்து பின் இழந்து விடும் வன் கண்மை உடையவர், பிறர்க்கு கொடுத்து மகிழும் மகிழ்ச்சியை அறியாரோ.



இல்லாதவர்க்குக் கொடுப்பதால் கொடுப்பவரும் பெறுபவரும் முகத்தாலும் மனத்தாலும் மகிழ்ச்சி அடைவர். பிறர்க்குக் கொடுக்காமல் பொருளைச் சேமித்து வைத்துப் பிறகு அதை இழந்துவிடும் கொடியவர்கள் அம்மகிழ்சியை அறியார்களோ?.


Delight of glad'ning human hearts with gifts do they not know.
Men of unpitying eye, who hoard their wealth and lose it so?.


Do the hard-eyed who lay up and lose their possessions not know the happiness which springs from the pleasure of giving ?.



eeththuvakkum inpam aRiyaarkol thaamudaimai
vaiththizhakkum vankha Navar

இரத்தலின் இன்னாது மன்ற நிரப்பிய
தாமே தமியர் உணல்.



பொருளின் குறைபாட்டை நிரப்புவதற்க்காக உள்ளதைப் பிறர்க்கு ஈயாமல் தாமே தமியராய் உண்பது வறுமையால் இறப்பதை விடத் துன்பமானது.



பொருளைப் பெருக்க எண்ணி, எவருக்கும் தராமல், தானே தனித்து உண்பது, பிறரிடம் கை ஏந்துவதைவிடக் கொடியது.


They keep their garners full, for self alone the board they spread;-
'Tis greater pain, be sure, than begging daily bread!.


Solitary and unshared eating for the sake of filling up one's own riches is certainly much more unpleasant than begging.



iraththalin innaadhu mandra nirappiya
thaamae thamiyar uNal

சாதலின் இன்னாத தில்லை இனிததூஉம்
ஈதல் இயையாக் கடை.



சாவதை விடத் துன்பமானது வேறொன்றும் இல்லை, ஆனால் வறியவர்க்கு ஒரு பொருள் கொடுக்க முடியாதநிலை வந்தபோது அச் சாதலும் இனியதே ஆகும்.



சாவதை விடத் துன்பமானது வேறொன்றும் இல்லை, ஆனால் வறியவர்க்கு ஒரு பொருள் கொடுக்க முடியாதநிலை வந்தபோது அச் சாதலும் இனியதே ஆகும்.


'Tis bitter pain to die, 'Tis worse to live.
For him who nothing finds to give!.


Nothing is more unpleasant than death: yet even that is pleasant where charity cannot be exercised.



saadhalin innaadha thillai inidhadhooum
eedhal iyaiyaak kadai