TAGS:
நன்றியில்செல்வம் | Wealth without Benefaction | பொருட்பால் | Wealth | thirukural,thirukkural,tirukural,tirukkural, திருவள்ளுவர் திருக்குறள்,thiruvalluvar,thirukural chapter,athigaram,kural,english to tamil,section,tamil thirukural,english couplets,thirukural search,tamil tutorial,thirukural in tamil,learn thirukural
திருவள்ளுவரின் திருக்குறள்

வைத்தான்வாய் சான்ற பெரும்பொருள் அஃதுண்ணான்
செத்தான் செயக்கிடந்தது இல்.



ஒருவன் இடமெல்லாம் நிறைந்த பெரும் பொருளைச் சேர்த்து வைத்து அதை உண்டு நூகராமல் இறந்து போனால் அவன் அந்த பொருளால் செய்ய முடிந்தது ஒன்றுமில்லை.



தன் வீடு நிறையப் பெரும்பொருள் சேர்த்து வைத்திருந்தும், கஞ்சத்தனத்தால் அதை அனுபவிக்காதவனுக்கு அப்பொருளால் பயன் இல்லை. ஆதலால் அவன் இருந்தாலும் இறந்தவனே.


Who fills his house with ample store, enjoying none,
Is dead. Nought with the useless heap is done.


He who does not enjoy the immense riches he has heaped up in his house, is (to be reckoned as) dead, (for) there is nothing achieved (by him).



Vaiththaanvaai Saandra Perumporul Aqdhunnaan
Seththaan Seyakkitandhadhu Il

பொருளானாம் எல்லாமென்று ஈயாது இவறும்
மருளானாம் மாணாப் பிறப்பு.



பொருளால் எல்லாம் ஆகும் என்று பிறர்க்கு ஒன்றும் கொடுக்காமல் இறுகப்பற்றிய மயக்கத்தால் சிறப்பில்லாத பிறவி உண்டாம்.



பொருளால் எல்லாவற்றையும் சாதிக்கலாம் என்று எண்ணி அதைத் தேடிய பின் தானும் அனுபவிக்காமல், பிறர் தேவைக்கும் அதைத் தராமல் கஞ்சனாக வாழ்பவனின் மயக்கத்தால் அவனுக்கு முழுமையற்ற பேய்ப்பிறப்பு உண்டாகும்.


Who giving nought, opines from wealth all blessing springs,
Degraded birth that doting miser's folly brings.


He who knows that wealth yields every pleasure and yet is so blind as to lead miserly life will be born a demon.



poruLaanaam ellaamendru eeyaadhu ivaRum
maruLaanaam maaNaap piRappu

ஈட்டம் இவறி இசைவேண்டா ஆடவர்
தோற்றம் நிலக்குப் பொறை.



சேர்த்து வைப்பதையே விரும்பிப் பற்றுள்ளம் கொண்டு புகழை விரும்பாத மக்கள் பிறந்து வாழ்தல் நிலத்திற்கு பாரமே ஆகும்.



மற்றவரைவிட நாம் அதிகம் பொருள் சேர்க்க வேண்டும் என்று பொருள் சேர்ப்பதையே விரும்பிப் புகழை விரும்பாத மனிதரின் பிறப்பு இப்பூமிக்குப் பாரமே.


Who lust to heap up wealth, but glory hold not dear,
It burthens earth when on the stage of being they appear.


A burden to the earth are men bent on the acquisition of riches and not (true) fame.



eettam ivari isaivaeNdaa aadavar
thoatram nilakkup poRai

எச்சமென்று என்எண்ணுங் கொல்லோ ஒருவரால்
நச்சப் படாஅ தவன்.



பிறர்க்கு உதவியாக வாழாதக் காரணத்தால் ஒருவராலும் விரும்பப்படாதவன் , தான் இறந்த பிறகு எஞ்சி நிற்பது என்று எதனை எண்ணுவானே.



பிறர்க்கு ஏதும் வழங்காதவன் ஆதலால் எவராலும் விரும்பப்படாத அவன், தன் காலத்திற்குப் பின் தன்னை நினைவுபடுத்தி நிற்கப்போவது என்று எதை எண்ணுவான்?.


Whom no one loves, when he shall pass away,
What doth he look to leave behind, I pray?.


What will the miser who is not liked (by any one) regard as his own (in the world to come) ?.



echchamendru en-eNNunG kolloa oruvaraal
nachchap padaaa thavan

கொடுப்பதூஉம் துய்ப்பதூஉம் இல்லார்க்கு அடுக்கிய
கோடியுண் டாயினும் இல்.



பிறர்க்கு கொடுத்து உதவுவதும் தான் நுகர்வதும் இல்லாதவர்க்கு மேன் மேலும் பெருகிய பல கோடிப் பொருள் உண்டானாலும் பயன் இல்லை.



தேவைப்படுவோர்க்குக் கொடுப்பதும், தேவை கண்டு தாம் அனுபவிப்பதும் இல்லாதவர்க்குப்பல மடங்காக அடுக்கிய கோடிப் பொருள் இருந்தாலும் இல்லாததே ஆகும்.


Amid accumulated millions they are poor,
Who nothing give and nought enjoy of all they store.


Those who neither give (to others) nor enjoy (their property) are (truly) destitute, though possessing immense riches.



koduppadhooum thuyppadhooum illaarkku adukkiya
koatiyuN daayinum il

ஏதம் பெருஞ்செல்வம் தான்துவ்வான் தக்கார்க்கொன்று
ஈதல் இயல்பிலா தான்.



தானும் நுகராமல் தக்கவற்க்கு ஒன்று கொடுத்து உதவும் இயல்பும் இல்லாமல் வாழ்கின்றவன், தன்னிடமுள்ள பெருஞ் செல்வத்திற்கு ஒரு நோய் ஆவான்.



தானும் அனுபவிக்காமல், தகுதியானவர்க்குத் தரும் மனப்பாங்கும் இல்லாமல் வாழ்பவனிடம் இருக்கும் பெரும் செல்வம் ஒரு நோயே.


Their ample wealth is misery to men of churlish heart,
Who nought themselves enjoy, and nought to worthy men impart.


He who enjoys not (his riches) nor relieves the wants of the worthy is a disease to his wealth.



Edham perunjelvam thaan-dhuvvaan thakkaarkkondru
eedhal iyalpilaa thaan

அற்றார்க்கொன்று ஆற்றாதான் செல்வம் மிகநலம்
பெற்றாள் தமியள்மூத் தற்று.



பொருள் இல்லாத வறியவர்க்கு ஒரு பொருள் கொடுத்து உதவாதவனுடையச் செல்வம், மிக்க அழகு பெற்றவள் தனியாக வாழ்ந்து முதுமையுற்றாற் போன்றது.



ஏதும் இல்லாதவர்க்கு ஏதாவது ஒன்றைக் கொடுத்து உதவாதவன் செல்வம், மிகுந்த அழகு பெற்ற பெண், திருமணமாகாமலே முதுமை அடைந்தது போலாம்.


Like woman fair in lonelihood who aged grows,
Is wealth of him on needy men who nought bestows.


The wealth of him who never bestows anything on the destitute is like a woman of beauty growing old without a husband.



atraarkkondru aatraadhaan selvam mikanhalam
petraaL thamiyaLmooth thatru

நச்சப் படாதவன் செல்வம் நடுவூருள்
நச்சு மரம்பழுத் தற்று.



பிறர்க்கு உதவாத காரணத்தால் ஒருவராலும் விரும்பப்படாதவனுடைய செல்வம், ஊர் நடுவில் நச்சு மரம் பழுத்தாற் போன்றது.



எவராலும் விரும்பப்படாதவனின் செல்வம் ஊரின் நடுவே நின்ற நச்சு மரம் பழுத்தது போலாம்.


When he whom no man loves exults in great prosperity,
'Tis as when fruits in midmost of the town some poisonous tree.


The wealth of him who is disliked (by all) is like the fruit-bearing of the etty tree in the midst of a town.



nachchap padaadhavan selvam naduvooruL
nachchu marampazhuth thatru

அன்பொரீஇத் தற்செற்று அறநோக்காது ஈட்டிய
ஒண்பொருள் கொள்வார் பிறர்.



பிறரிடம் செலுத்தும் அன்பையும் விட்டுத் தன்னையும் வருத்தி அறத்தையும் போற்றாமல் சேர்த்து வைத்தப் பெரும் பொருளைப் பெற்று நுகர்பவர் மற்றவரே.



பிறர்க்கு ஈயாமல் அன்பை விட்டு விலகி, எதையும் அனுபவிக்காமல் தன்னை வருத்தி, அறத்தை எண்ணாது சேர்த்த பொருளை மற்றவர் அனுபவிப்பர்.


Who love abandon, self-afflict, and virtue's way forsake
To heap up glittering wealth, their hoards shall others take.


Strangers will inherit the riches that have been acquired without regard for friendship, comfort and charity.



anporeeith thaRsetru aRanhoakkaadhu eettiya
oNporuL koLvaar piRar

சீருடைச் செல்வர் சிறுதுனி மாரி
வறங்கூர்ந் தனையது உடைத்து.



புகழ் பொருந்திய செல்வர் உற்ற சிறிய வறுமை உலகத்தைக் காக்க வல்ல மேகம் வறுமை மிகுந்தாற் போன்ற தன்மை உடையது.



பிறர்க்குக் கொடுத்துப் புகழ்மிக்கவர் ஆகிய செல்வர்கள் சிறிது காலம் வறுமைப்பட நேர்ந்தால், அது மழை தரம் மேகமே வறுமைப்பட்டது போலாம்.


'Tis as when rain cloud in the heaven grows day,
When generous wealthy man endures brief poverty.


The short-lived poverty of those who are noble and rich is like the clouds becoming poor (for a while).



seerutaich chelvar siRudhuni maari
vaRangoornh thanaiyadhu udaiththu